Filmpjes

Mariska veres naakt neuken in den bosch

Zondag 5st, September 2018 7:35:15 Pm
[BANCHOR] candid dingdongs
Stuur een gratis bericht
naar KrisBoyce
Online
KrisBoyce
  • 30 jaar Vrouw, Leeuw
  • Nieverwerk en den Jessel, Netherlands
  • Spaans(Vloeiend), Maleis(Bekwaamheid), Portugees(Beginner)
  • Juwelier, Anesthesist, Meteoroloog
  • ID: 9143858163
  • Vrienden: Mazda2004, DanielSerridge
Persoonlijke gegevens
Geslacht / Vrouw
Kinderen / 1
Hoogte / 161 cm
Status / Getrouwd
Onderwijs / Eerste
Roken / Ja
Drinken / Ja
Contacten
Naam / Tammy
Bekeken: / 1247
Telefoon: / +312414-719-28

Beschrijving:

Mariska Veres Den Haag , 1 oktober - aldaar, 2 december was een Nederlandse zangeres , die vooral bekend was door haar optredens met de rockgroep Shocking Blue. Veres werd geboren als middelste van de drie dochters van de Hongaarse violist en orkestleider Lajos Veres en haar in Duitsland geboren moeder uit Frans - Russische ouders, Maria Ender.

De muziek werd Veres thuis met de paplepel ingegoten. Ze leerde piano spelen en zat enkele jaren op zangles. Thuis nam ze met een bandrecorder populaire hits van de radio op en knipte de teksten uit muziekbladen als Tuney Tunes en Muziek Expres.

Zo kon zij met de nummers meezingen, bijvoorbeeld met Helen Shapiro , die ook een lage, warme stem had. In die tijd was ook Cliff Richard een van haar favorieten, vertelde ze in meerdere interviews [1]. Als vijftienjarig meisje reageerde Veres in oktober op een advertentie in de Haagsche Courant , waarin de studentengroep Les Mystères een zangeres zocht.

In december werd er een vierdaagse talentenjacht georganiseerd door het muziekblad Tuney Tunes in samenwerking met platenmaatschappij Bovema te Heemstede. Herman Stok was de presentator. Met begeleiding van Les Mystères zong zij "Summertime", "Fever", en "Lullaby of Birdland" en won daarmee de eerste prijs. Veres mocht in een Nederlandstalig plaatje maken. De plaat " Topkapi " met als subtitel "Als De Mandolinen Klinken" werd overigens pas in op het label Imperial uitgebracht.

Op de B-kant het veel meer poppy liedje "Is het waar? Les Mystères ging in , na enkele personeelswisselingen, door als The Bumble Bees. In mocht de groep haar eerste plaat maken voor het Op Art -label van Muziek Expres. Veres was toen al vertrokken naar The Blue Fighters. Eind nam Veres voor platenmaatschappij Phonogram nog een Nederlandstalige single "Dag en Nacht", een cover van Sandie Shaw's "You've not changed" op voor het label van Philips Records.

Op de B-kant stond "Al wordt 't nu winter", een cover van het vrolijke "The sound of the summer". Tijdens live-optredens met The Motowns zong Mariska deze stukken overigens in het Engels.

De eerste hit waarop Veres meezong is "Send me a postcard", gevolgd door "Long and lonesome road". Opmerkelijk is dat de band van "Send me a postcard" eerst een opname in de studio maakte voorafgaand aan een podiumpresentatie. In de jaren die volgden toerde Veres met Shocking Blue de hele wereld rond. Iets wat haar zeer aanstond, want, zo zei ze ooit in een interview: "Ik ben gek op hotels".

Toch vergde het reizen veel van de groep. Soms wisten de leden amper waar ze weer aan het spelen waren. Van Nederlandse optredens kwam in deze periode niet veel terecht. Toch verbleef Shocking Blue regelmatig in de Top De groep scoorde met deze nummers gigahits in Japan en Azië. Op 1 juni kondigde Shocking Blue aan te stoppen. Een jaar eerder is Robbie van Leeuwen al als actief lid gestopt omdat hij geelzucht heeft opgelopen tijdens een tournee.

Hij werd vervangen door Martin van Wijk. Mariska voelde zich niet echt happy meer in de groep: zonder de leiding van Van Leeuwen sloeg de anarchie toe. Er werd veel gedronken, Mariska was daar niet gelukkig mee en wilde er het liefst mee stoppen.

Het einde van de groep kreeg, na het nakomen van al gemaakte afspraken, in de zomer van zijn beslag, nadat de allerlaatste single "Gonna sing my song" uitkwam en flopte. Veres begon hierna aan een solocarrière die vooral in Duitsland succesvol was. De single "Tell it like it is" kwam eind in de Tipparade, maar heeft de stap naar de hitparade nooit kunnen maken.

Deze single is onder Mariska's eigen naam uitgebracht; een opmerkelijk detail is dat het haar Shocking Blue-collega's zijn van de 'Good Times'-periode die de muziek hebben verzorgd op "Tell it like it is". In haar solojaren nam Mariska, naar verluidt, een groot aantal nummers op waarvan het de bedoeling zou zijn geweest om die op een soloalbum te zetten, maar dat album is er nooit gekomen en de opnames zouden voor het grootste deel zoek zijn geraakt.

Alleen het nummer "There's a need in me" niet te verwarren met "Need you near me"! In de late jaren 70 nam ze nog een aantal solosingles op, waaronder "Too Young", "Bye bye to romance", "Looking out for number one", maar het werden geen van allen hits. Het optreden met een orkestband beviel haar ook niet. Tussen de bedrijven door werkte ze als diskjockey in de chique 'Club de Paris' onder het Scheveningse Europa Hotel.

Ze verzorgde in dat jaar ook achtergrondzang op het album 'Palmtree Luxury' van de groep Plant. In zong Veres een deel van "Somebody to love" op de medley Super Rock Stars Live, waarmee de gebroeders Bolland inhaakten op de medleyrage die met Stars On 45 is begonnen. Het nummer haalde nog wel het Hilversum 3-programma Los Vast, maar een hitnotering kreeg het helaas niet.

Het nummer is alleen eenmalig op de radio te horen geweest. In en in kwam Shocking Blue weer bij elkaar met Veres als zangeres en deze rentree bleek zeer succesvol. Maar aangezien Robbie van Leeuwen in Luxemburg woonde en iedere keer voor een optreden naar Nederland moest komen, werd het een beetje te veel voor hem. Ook het feit dat de Britse meidengroep Bananarama in met Venus op nummer 1 kwam te staan in de VS - en dat Robbie weer veel royalty's opleverde - is voor hem een reden geweest om te stoppen met Shocking Blue.

In werd nog wel met een gedeeltelijk nieuwe Shocking Blue-line-up de single "The jury and the judge" opgenomen, die zowaar ook weer eens wat media-aandacht kreeg.

In gaf Veres eindelijk het startschot voor haar eigen groep: "Veres" werd geboren. Los van een Shocking Blue-medley concentreerde deze groep, bestaande uit drummer Klaus Streitwolf , gitarist André van Geldorp en bassist Henk Bisschop , zich voornamelijk op eigen werk.

Het grootste gedeelte van het eigen werk lag in het toen zeer populaire hardrockidioom. In deze formatie werd een promo opgenomen en werd er door de groep getoerd. Deze groep werd ontbonden in In dat jaar trad Veres tot ieders verrassing met de Clarks in een populair Duits programma op en vertolkte live "Venus".

Verrassend fris, olijk en frivool sloeg haar verschijning in als een bom. In datzelfde jaar ging ze ook weer optreden met een 'reïncarnatie' van Shocking Blue. Er was steeds meer vraag naar de band, en van Robbie van Leeuwen kreeg Mariska toestemming om onder de naam Shocking Blue op te treden.

Met de nieuwe formatie bleef Veres tot aan haar overlijden optreden. In de nieuwe line-up speelde ook haar vriend, gitarist André van Geldorp. Mariska was goed bevriend met Peter Tetteroo van de Tee Set ; met hem nam ze eind jaren 90 het nummer "Christmas Time" op dat in een kerstkaart aan een aantal relaties werd verstuurd.

Een paar jaar later ging ze in op een aanbod van Riem de Wolff van de Blue Diamonds om een cover op te nemen van het Carpenters -succes " Close to you " dat op de cd "Out of the Blue" van The New Diamonds terechtkwam. Verder maakte ze een cd met Andrei Serbanescu getiteld: "Gipsy Heart", waarmee ze terugkeerde naar haar roots, de zigeunermuziek. Een van de laatste keren dat Mariska live te aanschouwen is geweest, is tijdens een tweetal concerten van Margriet Eshuijs , waar Veres als speciale gaste werd uitgenodigd.

Op 25 augustus trad ze op in het Bloemendaalse openluchttheater Caprera, de dag erna in het Haagse Zuiderpark. Behalve een aantal Shocking Blue-stukken, zong Mariska ook onder andere "River deep, mountain high", "White rabbit" en "Stand by me". Verrassend was ook de vertolking voor de eerste keer sinds van "Tell it like it is". Mariska zou later in het jaar nog een aantal malen optreden, maar deze optredens werden vanwege haar reeds verzwakte toestand afgezegd.

Mariska Veres overleed op zaterdagmiddag 2 december aan de gevolgen van galblaas kanker. De ziekte werd slechts drie weken voor haar dood bij de Haagse zangeres ontdekt. Het lichaam van Mariska Veres werd op 8 december gecremeerd in het Haagse Crematorium Ockenburgh.

In werd postuum het album "Another Touch" met diverse artiesten uitgebracht met daarop een zwoele versie van 'Venus'. Het podium, dat "Mariska's" heette, keerde bij iedere editie van het festival terug. Op 5 november werd bekend dat The Hague Jazz failliet is gegaan. De organisatie kampte al een tijd met financiële problemen.

In dook op Marktplaats een ep'tje op van Les Mystėres, het allereerste bandje van Mariska. Zij zong hierop twee nummers: Summertime solo en Someone een duet. De ep werd in Den Haag door GTB opgenomen en in een kleine oplage vermenigvuldigd voor promotie doeleinden. Platenclub Utrecht restaureerde de opnamen en bracht de ep opnieuw uit voor de fans.

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie. Mariska Veres. Trouw 21 juli Geraadpleegd op 19 september Categorieën : Nederlands jazzzanger Nederlands rockzanger Roma. Verborgen categorieën: Wikipedia:Lokale afbeelding anders dan op Wikidata Wikipedia:Commonscat met paginatitel zelfde als op Wikidata. Naamruimten Artikel Overleg. Weergaven Lezen Bewerken Brontekst bewerken Geschiedenis.

Informatie Gebruikersportaal Snelcursus Hulp en contact Donaties. Hulpmiddelen Links naar deze pagina Verwante wijzigingen Bestand uploaden Speciale pagina's Permanente koppeling Paginagegevens Wikidata-item Deze pagina citeren.

In andere projecten Wikimedia Commons. Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 4 nov om Zie de gebruiksvoorwaarden voor meer informatie. Wikipedia® is een geregistreerd handelsmerk van de Wikimedia Foundation, Inc. Algemene informatie.

Den Haag , 1 oktober Den Haag , 2 december Genre s.

Neem contact met ons op Privacy
Copyright © 2018-2020 kermismiddelburg.nl